Para kay qUEENIE

Galing sa link sa taas ang larawan.

Sa gabing ito, magluluto ako ng Kung Pao Pasta. Paghahaluin ko ang dugong singkit na nananalaytay sa dugo ko pati na rin ang karanasan kong umibig sayo na manloloko at mahilig kumain ng pasta.

Sa gabing ito, lalagyan ko ng maraming maraming dinikdik na mani ang sauce na ito. Dinikdik at pinino, katulad na lamang ng ginawa mo sa puso ko noong bigla mo akong iniwan ng walang paalam at sumama sa iba.

Aanghangan ko ito ng makalawang beses katulad ng mga pagkain sa Sichuan, bilang pag-alaala sa pag-iwan sa akin at pagsama sa pinakamatalik kong kaibigan. Sa lahat ng aakitin mo, ang pinakamatalik ko pang kaibigan.

At habang hinihintay kong kumulo ang sauce, ihahanda ko na ang pasta. Ang binili ko ay yung penne. Kasi iyon ang paborito mong pasta sa lahat ng uri.

Ilalagay ko siya sa malaking metal na kalderong binili ko. Yung kasing laki ng maliit na batya na kayang pagbabaran ng pitong damit, apat na brief, dalawang pares na medyas at isang panyo na ginamit ko nung isang araw na naglasing ako dahil naalala kita. At iniyakan kita ng sobra-sobra.
Lalagyan ko ito ng tubig, hahayaang kumulo bago ibuhos ang penne. Hihintayin kong maluto ang pasta at hindi aalisin ang mata ko dito. Masyado kasing sensitibo ang pagluluto nito. Walang taong gustong kumain ng lamog na pasta. Wala rin taong gustong kumain ng hilaw na penne. At walang taong gustong iwanan ng biglaan ng taong mahal niya.

At kapag naluto na ang pasta, ihahalo ko na ang Kung Pao sauce na ginawa ko. At kakainin mag-isa. Hindi ka kasalo. Kasi iniwan mo ako. Kasi inakit mo ang pinakamatalik kong kaibigan. At umalis na kasama siya.