Energizing leave

Sa limang araw na magbabakasyon ako, hahawak lang ako ng vodka at magsusulat. Tungkol sa dating inibig, sa kasalukuyang trabaho, sa plano sa buhay. Tungkol sa pagiging bata at middle class. Sa trabaho sa kasalukuyan. Patungkol sa pananampalataya. Sa kasalanan at sa excitement ng buhay.

Sa limang araw na magbabakasyon, maliligo ako sa dagat sa tabi ng bahay ko sa Batangas. Bibisita din ako sa puntod ni Angkong at magpapaypay ng insenso. Kwekwentuhan ko siya tungkol sa trabaho ko ngayon, sa mga mababait na katrabaho, pati na rin sa mga nang-aaway sa akin sa opisina.

Hindi ko pa sigurado kung uuwi lang ako ng probinsiya o biglang maglalagalag na hindi pinaplano ang pupuntahan. Pero gusto kong mawala. At magtanong-tanong ng direksyon at makituloy ng bahay.

Hindi ko pa alam kung ilan sa limang araw yung mag-iimbita ako ng kaibigan. Pero gusto kong makipagkwentuhan sa ilang malalapit sa puso ko. Kwentuhan maghapon. Hanggang makatulog. Kahit hindi nagto-toothbrush. At gigising na hindi mahihiya at walang pakialam.

Sa limang araw na magbabakasyon ako, sarili ko muna ang iintindihin ko. At hindi ako mahihiya. At hindi ako hihingi ng tawad sa limang araw na pagiging makasarili.

Silang mga nasa isipan ko ngayon

Sa kolehiyo, ang klase ay halos sa loob lamang ng isang semestre or trimestre, depende sa unibersidad kung saan ka nag-aaral (o nagtuturo). Bihira ang klase na katulad ng sa akin kung saan buong taon (dalawang semestre) ko hawak ang mga bagets na ito.


Mula sa iba't ibang programa nanggaling ang mga estudyante ko. Ang ilan ay mula sa sining at literatura, yung ilan mula sa pag-iinhinyero. May mga mula sa musika, may mga manunulat, may nasa pagpapaunlad ng pamilya, meron din mula sa nutrisyon at pangmadlang komunikasyon.

Ibig sabihin nito, iba-iba din ang interes ng mga bagets na kitang kita kapag gumagawa sila ng mga proyektong pang-indibidwal. Ang pinakabata sa kanila ay labing anim na taon, samantalang ang pinakamatanda sa kanilang magkaklase ay tatlump't limang taon.

Payo kanina

Eto ang sinabi ko sa mga umatend ng flag ceremony ngayon Lunes bilang pabaon na kasabihan para sa buong linggo:

Habang nasa ampiteatro at nakikinig ng mga litanya ng grumadweyt

Kung ako kanina ang nagbigay ng valedictory address, eto ang sinabi ko:

Promise Yourself

To be so strong that nothing
can disturb your peace of mind.
To talk health, happiness, and prosperity
to every person you meet.

To make all your friends feel
that there is something in them
To look at the sunny side of everything
and make your optimism come true.

To think only the best, to work only for the best,
and to expect only the best.
To be just as enthusiastic about the success of others
as you are about your own.

To forget the mistakes of the past
and press on to the greater achievements of the future.
To wear a cheerful countenance at all times
and give every living creature you meet a smile.

Regular calibration

Kung kinumusta mo sana ako kagabi, nasabi ko sayo na ilang gabi akong lasing. Nakwento ko sana sayo na hindi ako umuwi ng Aurora. At naglakad ako sa buong kahabaan ng EDSA para mag-isip. Nakwento ko sana sayo na alam ko na ang lasa ng cheap sex. At hindi siya masaya.

Kung kinumusta mo ako kagabi, nasabi ko sana sayo na may bago na akong paboritong tambayan dahil sa legit unlimited mojito nila. Na gusto kitang dalhin doon para makakwentuhan at mahawakan ang mga maninipis mong daliri. Nasabi ko sana sayo ang pangalan ng pribadong espasyo na yun na hindi lapitin sa publiko.

Payo sa mga mangingibig

Magmahal ng lubos

Magmahal na walang iniisip

Kundi magmahal

At maghal ulit.

Kanina sa MRT

Gusto sana kitang isayaw kanina
matapos mo akong samahan 
bumili ng mga bulaklak na iaalay
sa biglang namatay na kaibigan.

Alam mo kung gaano nakapanlulumo
ang balita ng kanyang biglang pagpanaw
at kung paanong mahalaga siyang tao
na nakasaksi ng buhay kolehiyo ko dito sa lungsod.

Gusto sana kitang isayaw kanina
kahit pagod na pagod ako
sa ilang araw na pagdadalamhati
sa sinapit ng kaibigan.

Gusto sana kitang isayaw kanina
habang pinapatugtog ng ale
na katabi ko at katabi mo
ang Tadhana ng Up Dharma Down.

Saktong tatlong taon matapos magkahiwalay

Gene,

Bago matapos ang taon, gusto ko lang balikan ang nabigo nating habang buhay na pag-ibig. Kasama na ang kahibangang aalis dapat tayo ng bansa na magkasama at magsisimula ng bagong buhay na walang kakilala.

Gusto ko lang balikan ang mga pangako ko na wala nang saysay ngayon. Pati na rin ang mga panunuyo ko sayong lumipas at hindi napahalagahan. Pati na rin ang mga matatamis kong salita sayo at pangako na walang hinihiling na kapalit na pag-ibig. Natutunan kong mahirap magmahal ng walang kapalit.

Salamat sa pagpaparanas sa akin ng buhay na ganap. Sa pagpapakilala sa akin kung sino ako. Sa pagpapahaba ng pasensiya at pagpapalawak ng pag-intindi. Salamat sa alaala. At sa tunay na buhay na karanasan. Kaya ko palang umibig. At kaya ko rin palang mabuhay pagkatapos mabigo.

Magmamahal ulit ako. Salamat sa mga paalala.

Darbs