Para sa ikakainis ni Karl Marx, eto ang buhay ko

Sa ganitong panahon na maulan, kasama ko ang ilang daang manggagawa  na nagising na tinatamad pumasok. 

Napaisip din ako kung anong sapatos ang water proof na meron ako kung sakaling may mababaw na baha sa kalsada. Kung nasa Carmen, Rosales ako, ayos lang magtsinelas pumasok sa opisina at magtampisaw sa baha papasok ng trabaho. Pero dahil nasa lungsod ako, medyo madaling isipin kung ano ang iba pang body fluids at iba pang shiz ng tao at hayop na kahalo ng tubig ulan. Sa aking middle class na edukasyon, naprograma ang utak ko na ang pagtatampisaw sa baha, lalo na sa lungsod ay mapanganib sa kalusugan.

Isang libong porsyento ng enerhiya at disiplina ang naubos ko para pilitin ang sarili na bumangon at maggiling ng kape para lutuin sa aking coffee maker. Sa regular na araw, isang tasa ng purong  kape lang ang iniinom ko. Pero kanina, nagdesisyon ako na kailangan ko ng asukal. Kaya hinaluan ko ang kape ko mula sa Benguet ng gatas (full cream) at balikutsa. Matapos ang limang minuto ng mabagal na pagnamnam ng caffeine at asukal, mas buhay na ang dugo ko.

Sa pagkunsumo ng ikalawang tasa ng kape, nagdesisyon na ako magpakulo ng tubig na gagamitin sa paliligo.

Para kay Gema

Hindi niya kayang
tumbasan ang ngiti na binibigay ko
sayo.
Hindi niya kayang
makipagsabayan sa akin.

Pero may kaya siya sa buhay.
Gwapo at matalino.
Kaya niya ibigay sayo ang magandang bukas
at  magagandang mga anak.
Totoo.

Pero dahil malakas ang
tama mo sa akin.
Alam kong mas pipiliin
mo ako kaysa sa kanya.
Sigurado ako doon.

City Hall, ika-6 ng Abril 2012

May kagat ka na naman ng lamok sa may braso mo? 

Oo nga. Problema yan sa opisina ko ngayon. 

Pinalinis mo na yung kwarto mo kina manong? 

Oo. Pero hindi nga namin makita kung saan nanggagaling yang mga lamok.

Mangingitim na naman yan sa balat mo. Naubos na ba yung off lotion na binili ko sayo noon?

Maikli ang usapan natin noong Biyernes, noong nagkasalubong tayo sa may hagdanan. Ako paakyat ng opisina. Ikaw na may meeting sa mga maralitang tagalungsod sa may Pajo at palabas papunta sa parking lot.

mas masarap mahalin ang taong
nagmamahal sa atin

pero hindi ibig sabihin noon
na mamahalin lang natin

ang taong mahal tayo
mas madalas, pinipili natin

mahalin pa rin ang taong  gusto natin
kahit hindi tayo mahal

Sa may kahabaan ng Anonas, alas siyete y medya ng gabi

Kung alam mo
     na mahal mo
ako at alam ko
     sa sarili ko
na mahal kita
     Bakit
          hindi tayo?