Better than old school porn

Kanina, para akong naghahabol ng mga kabayo dahil matatapos ang linggo at magsasara sa weekend ang ilang mga opisina online. Nagresolve din kasi ako na dahil parang wala ng boundary ang ora sng trabaho at ang personal na buhay, hindi ako mag-email sa mga tao ng weekend.

So habang deadline, bigla na lang nagmessage si Jo sa akin. Bigyan mo nga ako ng old school porn movie.

Dear blog,

I miss you.
So much.

Overthinker Palaboy

Ilang araw nang nakatago ang espasyong ito. At ilang araw din ang nanahimik sa pagbibigay ng komento sa ilang sulat ng mga kaibigan na blogger. Pasintabi na. Kailangan ko lang ulit protektahan ang aking sarili. At hindi ko pwede ibahagi ang mga detalye.

Pansamantala

ko ulit itatago
ang espasyong ito
dahil nagkakahanapan ulit
ng putik
na ibabato sa akin
ang ilang mga nilalang
na masyadong nahuhumaling
sa kagwapuhan ko.

Mahirap
talagang maging pogi.

Kwentuhan.

Sabi sa akin ni Manong taxi driver, "Ser, payuhan niyo nga ako. Lima na ang anak ko. Hindi marunong si Misis magfamily planning. Kinakalimutan niya ang pag-inom ng pills. Ako pa bang galing byahe ang mag-iisip noon?"

Ang sabi ko, "Manong, ang pagbuo ng bata ay trabaho ng dalawa. Hindi nakaatang kay misis lang ang contraceptive. Alangang sa ligaya ka lang ser? "

Mahirap ang buhay ngayon. Mahirap din maging responsableng ama at asawa. Hindi ako mamumudmod ng condom dahil hindi ko responsibilidad ang pagbili noon sa mga nag-eenjoy sa seks. Pero pwede ako makipagkwentuhan sa lebel ng sino mang tao para talakayin ang responsableng seks at responsableng pagpapamilya.

Ubas.

Mahilig ako sa ubas. Yung pinakapaborito ko yung maitim na maitim, matamis at walang buto. Ganung pagkain, okay nako.

Pero dahil maliit lang naman ang budget ko para sa burgis na pamumuhay, iyang ganyang ubas ang binili ko. May matamis at may maasim. Pero lasang lasa ang mapakla na aftertaste.

Nagdadala ako sa faculty room hanggat maari. May refrigerator kasi doon na parang sira ang thermostat. Kaya lumalamig ng todo ang ubas matapos ang tatlong oras na pagkakalagay doon. Hindi nagyeyelo pero halos nasa ganon ang temperatura.

Nakakatawa kasi nagkwekwento ako ngayon na parang kausap ko ang mga kaibigan kong blogero. Kaya lang dahil nakatago ito pansamantala, alam kong wala din naman makakabasa nito.

Eto ang afterthoughts, monologue version. Hindi masaya.

Bookshelf ni Palaboy

Ayan ang mga librong gamit ko ngayon sa pagtuturo ko sa kolehiyo. Nangangamba nga ako kasi mukhang dumadami ang mga librong kinukuha ko sa pagtuturo. Nasa unang taon pa lang ako s unibersidad. Pag nagkataon, baka may sarili na akong aklatan sa ikalima kong taon. Tamad kasi akong lumabas ng cubicle ko kapag nag-aaral at naghahanda ng lektyur. Kaya kumukuha ako ng sarili kong kopya ng mga librong kailangan ko.

Hindi syempre kasama diyan ang mga binili kong libro na fiction. Nasa bahay lang. Baka maging bundok ng libro ang espasyo ko pag sinama ko pa.

May "kontobersyal" diyan na libro na siyang laging napapansin ng mga estudyante at kaibigan bumibisita sa akin. Zoom, zoom na lang. Hahaha.

Pagkawala ng biglaan

Pasintabi sa mga kaibigang blogero.