Wednesday, January 23, 2013

Pagkawala ng biglaan

Pasintabi sa mga kaibigang blogero.


Biglaan ang pagkawala ko at hindi man lang nakapagpaalam. Hindi ko gusto na itago ang mga sinulat ko. Pero sa ngayon ay hinihingi ng pagkakataon. Hindi ko kasi gustong mabasa ng ilang taong katrabaho ko ang maliit na mundong ito na personal para sa akin.

Hindi ko kinakahiya ang mga kabalbalan ng mga ideya ko. Pati na rin ang pagkwekwento ng walang kwentang buhay ko (o buhay ng iba). O kung paanong naging mukhang mas interesting ang buhay ko bilang kwento kesa sa tunay na buhay. Pero masyadong banal ang espasyong ito para sa akin kaya masyado akong nangangamba kapag may mga kakilalang nakakapasok sa site na ito.

22 comments:

  1. ah yun pala yun. Magba-back read sana ako kaso di available yung page nyo ehehe.

    ReplyDelete
    Replies
    1. uu nga pansin ko Sir ahahahaha.

      Delete
    2. hindi ako pormal ginoo. isipin mo na lang na pangkanto yung tono kahit parang pormal yung salitang gamit

      Delete
    3. Ayos lang pakiramdam ko ay tila nasa lumang panahon ako ahaha.

      Delete
    4. hahaha. para tuloy lumalabas na ang tanda ko :P

      Delete
  2. oh man. daming nawalang gold nuggets of fucking lessons dahil sa mga fucking non sensical na tao. raaaaaarr

    ReplyDelete
    Replies
    1. ser chee, ikaw yata ang medyo nagbakasyon sa pagsulat. mayat maya ko pa naman binibisita ang espasyo mo. busy ba?

      Delete
    2. busy sa pagiging tamad, ser. subukan ko uling magsulat. good to see na meron na uling older entries!

      Delete
    3. ayan, sakto. mas okay ang blogosphere pag may entries ka.

      Delete
  3. Andami agad posts, dito ko mag uumpisa magbasa to latest. Hindi ko alam kung nasaan ako ng mga panahong ito. Hahaha!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ser pao, alam mo naman ang konteksto ng pagkawala kaya ayos lang :)

      Delete
  4. ala bigat naman sa pakiramdam na idelete or otago mo ung pinagpaguran mong post
    pero since maganda ang layunin mo suportanta ka

    ReplyDelete
  5. kwento ha. can't wait to hear about it...

    ReplyDelete
  6. kaya pala biglang nawala.. :)

    sa totoo lang nararamdaman ko rin ang nararamdaman mo.. yung tipong masarap magkwento dito kasi sa espasyong ito pwede kang magsaad ng nangyayari sa totoong buhay na di ka nila ijujudge ng basta-basta.. natatakot rin ako minsan kapag may isang kakilala (sa realidad) ang nagbabasa ng mga gawa ko..

    ReplyDelete
    Replies
    1. o pwede din naman na mas processed na ang pagkatao na pinoproject ko dito sa blog nato. minsan pakiramdam ko nakagawa na ako ng ibang karakter sa espasyong ito.

      Delete
    2. ganun ata karamihan ng blogger.. nailalabas nila ang sarili nila na di nila maipakita sa labas ng blogosperyo.. di ko naman sinasabing masama ito, pero dito kasi sa lugar na ito minsan nahahanap mo yung salitang 'fulfillment' na mahirap makita sa labas... :)

      Delete
    3. oo nga. para ko tuloy naisip na ang espasyo sa blogosphere ay labasan ng mga tao ng kanilang ideal self :P

      Delete