Online submission ng requirements

First time ko subukan na paperless ang submission ng memo at reflection sa undergrad class ngayon semestre.

Medyo nakakabaliw na wala akong hawak na papel. Mas hinahanap ng sistema ko ang longhand writing sa kanilang mga papel at hindi nagta-type at iinsert ng comment.

Napansin ko rin na dahil nagta-type ako, mas humahaba ang mga komento ko.

Holiday reading list

I went to Fully Booked Katipunan for a 30-minute break. Buong araw ako nagbabasa ng mga papel ng mga bagets sa undergrad. Yung pagpunta kasi sa bookstore ang isa sa mga naidentify ko na life-giving activities.

Dahil sa Fully booked, ito yung mga nasa pangarap kong basahin this holiday break at siguro mag spillover hanggang February: 

1. Grit by Angela Duckworth 
2. Crazy rich asians by Kevin Kwan 
3. A man called ove by Fredrik Backman 
4. They both die at the end by Adam Silvera 
5. Look who's back by Timur Vermes 
6. The shining by Stephen King 
7. Colorless tsukuru tazaki and his years of pilgrimage by Haruki Murakami 

Madamidami din yan. Parte din kasi ng ito ng action point ko after ng walong session ko sa mindful mood balance. Sabi ko sa sarili ko na Sabado ng umaga ay ilalaan para magbasa at umibig sa libro. Sacred ang Saturday morning  kaya nakalaan lamang siya sa pagbabasa. Sisimulan ko ito sa holiday break at gagawing mandate sa buhay sa taong 2018. Hanggang posible, hindi ako magpapasok ng ibang schedule sa Sabado ng umaga.

Breakup Playlist noong 2014

Peste ka.

Ayan yung message mo sa akin the other day.

Tanong ko, Bakit? 

Pagpepetsa ng pag-ibig

Tinanong ni Mark ang kanyang ama kung kailan siya sinimulang mahalin.

Napaisip ang ama. Natatandaan niya kung kailan sila unang nagkita sa ampunan. Pero hindi niya maalala kung kailan niya sinimulang mahalin ang musmos na ngayon ay bente dos anyos na.

Boluntir ang ama sa ampunan. Alam niyang nandoon si Mark pero mas nabigyang pansin niya ang ibang mga bata.

"Gusto ko sana sagutin ang tanong mo, pero hindi talaga mabigyan ng tiyak na petsa."

Nalungkot si Mark. "Hindi niyo maalala?"

"Hindi."



---------------------------
UNA:
Ito yung entry ko dun sa hamon ng propesor sa klase ko noong highschool na gumawa ng istoryang maikli at bitin.

IKALAWA:
Minsan, para tayong si Mark. Naghahanap ng sagot sa mababaw na tanong. Hehe.

Sobra kang magmahal

Noon, minahal mo ako

ng labis

kaya ngayon, hindi ko

na maramdaman

ang pagmamahal 

na binibigay niya. 

Komplikado nating pagtatagpo

Ikaw ang bago kong diskubre na medium roast
barako mula sa Benguet
sa gitna ng supply ko ng mga
kapeng mas maitim pa sa gabi ang pagkakasangag
mula sa Rustan's Katipunan.

Letting go of another person's throat

This is an excerpt from my currently liked author, William Paul Young of the awesomely written novel, The Shack.

Forgiveness is not about forgetting. It is about letting go of another person's throat... Forgiveness does not create a relationship. Unless people speak the truth about what they have done and change their mind and behavior, a relationship of trust is not possible. When you forgive someone you certainly release them from judgment, but without true change, no real relationship can be established... Forgiveness in no way requires that you trust the one you forgive. But should they finally confess and repent, you will discover a miracle in your own heart that allows you to reach out and begin to build between you a bridge of reconciliation... Forgiveness does not excuse anything... You may have to declare your forgiveness a hundred times the first day and the second day, but the third day will be less and each day after, until one day you will realize that you have forgiven completely. And then one day you will pray for his wholeness...

Enjoy The Ridleys on Spotify

Finally, The Ridleys, is on spotify. What an early Christmas gift!

Check out their Prodigals song. This song reminds me of the parable of the prodigal son in the gospel of Luke. However, instead of narrating the story using the perspective of the lovingly anticipating father, the song uses the perspective of the son. On his prodigal journey.

Whenever I hear the song, I can strongly taste the rebellion and bliss in its perky kind of melody.

Enjoy!

Scoring ng exam ng mga bagets

Fourth day na ng pagchecheck ko ng exam ng mga bagets. Meron talagang naiintindihan ang mga konsepto at teorya. Meron ding mga walang wala.

Natawa lang ako na yung isa ay sinulat na lang ang mga pangalan ng santo sa item na pinapakumpara ko ang dalawang teorya na tinalakay sa klase. Naglagay na lang ako ng komento. "Sayang. Kulang ng apat na Hail Mary para sana makakuha ka ng 0.5 point sa item nato."

Dorm 8 (Regalo)

May ireregalo ka na sa akin sa Pasko?

Wala pa. Hirap mo isipan ng regalo.

Simple lang naman ako.

Simple my ass. 

Ode to Eve

Imagine a mother
giving birth
to a child
who doesn't know
she's giving birth
to a child
She thinks she's dying
but she's bringing life
to a world
and prolonging life in that world.

I am a loser to consumerism

Again.

I have been visiting Astrid Leather website for almost two months now. And been wanting to buy this card holder since August. And because I am very suspicious about online purchase, I opted to just look for a similar design in different malls and stalls in Metro Manila, Davao and Cebu. But all the card holders I see fell short of the beauty of this Magnificent Thing. Even Fino.

I told myself that I will only buy this MT if my application to a new credit card will be approved. I don't need a new credit card but because there is a bank very near to my residence, I convinced my rationally irrational self that it will be more convenient to settle bills from that bank. So I applied.

And while in the process of waiting for the credit card approval, I asked my roommate to purchase the MT for myself. And roommate did without even asking why.

I am now waiting for the credit card application approval and the delivery of MT.

Patuloy

Hinawakan ko ang iyong kamay 

ng mahigpit. 

At binitiwan ang mga salita 

na "Huwag mo sana ulit akong iiwan." 

Baka kasi sa pang-anim na pagkakataon, 

di ko na kayanin. 

#

Dorm 7 (Harry Potter movie marathon)

Ako: Sandali, sandali. Usap nga tayo. 

Ikaw: May pinapanood pako. Mamaya na lang.

Ako: Ayun na nga yung gusto kong pag-usapan. 

Ikaw: Ano?

Ako: Napansin ko simula kahapon na minamarathon mo na naman ang Harry Potter.

Ikaw: Naistorbo ba kita? Sorry. Mag-ear phone na lang ako. 

Ako: Anong nangyari? Di ka okay. 

Ikaw: Ayos lang ako.

Ako: Pang-apat mo yang ulit ng Harry Potter mo. Dalawang beses na nagmarathon ka, may problema ka sa acads. Yung ikatlo, bigla ka bumili ng mga libro at binasa mo ng tatlong araw ng dirediretso. At may problema ka sa pamilya mo. 

Ikaw: Pakialamero ka rin sa buhay ano.

Ako: Tomato Kick tayo mamaya. Magkwekwento ka. 

Pagkatapos ng anim na malamig na red horse sa Tomato Kick, nagkwento ka tungkol sa malaki mong problema sa kalusugan. 

Dorm 6 (move on edition)

Sabi ng roommate ko, isa sa pinakaimportante niyang natutunan ay ang huwag magmakaawa sa pag-ibig ng iba. Sabi pa niya na kung nagmamakaawa sayo ang isang tao na mahalin siya, siguradong ikaw mismo ay may maling nagawa. Totoo daw yan sa kahit anong sitwasyon.

Yung roommate ko ay may naging karelasyon noong 2012. Umabot ng halos tatlong taon daw bago siya tuluyang nakamove on. Sabi niya, noong 2013, nagbroadcast siya sa mga kaibigan niya na nakamove on na siya. Pero may mga  araw na narerealize niya na di pa pala. 

Sabi niya sa akin last month, sigurado siya na sinaraduhan niya na ang chapter niya ng buhay patungkol sa ex niya ng 2015. Sa pagitan daw ng 2012 at 2015, dun siya may mga katangahang ginawa patungkol sa pagmamakaawa na mahalin siya ulit ng ex. Mula sa literal na makaawa, hanggang sa subtle papansin, o kaya palihim na pagdadasal sa simbahan na magkabalikan sila hanggang sa palihim na pagmonitor sa social media accounts (na may kasamang pagla-like o pagbibigay ng heart ng hindi madalas). 

Na kahit daw may syota na siya ng 2014, may mga pagkakataon na iniisip niya pa rin ang ex niya.

Nakwento niya na nagising na lang daw siya minsan na, huling desisyon na niyang hindi na babalikan ang ex niya. Nagdesisyon din siya na hindi na gagawa ng moves. At kumpara sa ibang desisyon niyang magmomove on, hindi daw dahil sa sakit na nararamdaman o kaya sa sense ng kawalan o kakulangan. 

Yung araw daw na yun ng 2015 ay may peace siya sa sarili na ito na talaga. Hindi dahil nasasaktan siya. Pero bilang respeto sa sarili niya at sa kasalukuyan at sa hinaharap niya.

Minsan, masarap kausap ang roommate ko. Para ngang relationship guru minsan. Itong usapan namin ng tungkol sa move on, walang serbesang kasama. Tinimplahan ko lang siya ng kapeng Benguet, isang sachet ng stevia powder, saka konting full cream milk. 

Naruto, ang bombilya at ang philosophical discussion natin

Habang pareho tayong nagtatrabaho sa Starbucks sa may Sta Lucia:

Ikaw: Nakita mo na yung Ep 461 Season 17 ng Naruto Shippuden?

Ako: Sandali. Check ko 'yung title ng episode. *after a few clicks* Ah, yung istorya nina Hagoromo at Hamura? Oo. Napanood ko na. 

Ikaw: Naalala ko 'yung tree of life sa Genesis.

Ako: Parang ganun nga 'yung storyline. Pareho lang lalaki instead na si Adan at Eba. 

Ikaw: Saka hindi Diyos pero isang nanay mula sa kalawakan. 

Ako: Oo nga. Naalala ko na. Bakit mo natanong?

Ikaw: Napaisip kasi ako kung 'yung tema ng mga buhay natin e parang recycled tema lang. 'Yung iba lang 'yung detalye pero nangyari na. 

Ako: Di ko gets.

Bo's Coffee sa Il Terrazo, April 5

Snippet sa reunion namin ng mga kaibigan ko:

B: Uy, alam mo bang nag-grad studies na si A (*ex ko)?

Ako: Di ko alam. Nag-unfollow na ako sa kanya sa FB siguro a year after namin magbreak. 

R: Si S (*ex ko rin) naman, mukhang nag-eenjoy sa kanyang mga arki gig.

Ako: Nag-unfollow ako kay S siguro 5 years ago.

B: Bakit ka nag-a-unfollow lang. Ako nung binata, nag-unfriend ako ng ex ko.

R: Haha. Ako naman, bina-block ako ng mga ex ko. 

B: Bakit contact mo pa rin sa FB yang mga ex mo?

Ako: Bakit nga natin sila pinag-uusapan?

Para kay J ulit

Hindi ko maalala kung sino ako

kapag kasama ka.

Kahit ang apat na shots ng whiskey

ay hindi kayang kalmahin ang musika

dala ng pagdampi ng braso mo sa balikat ko.

Para kay J

Nawawala ako tuwing nakikita ko

ang kagandahan mo.

Ang balat mo na tumitingkad

sa sikat ng araw.

Ang maalon mong buhok

na sumasayaw sa sa dampi ng hangin

at marahan mong binibigkis.

Ang malimit mong pagpikit ng mata

tuwing hihigop ka ng mainit na kape

matapos nating magtanghalian sa Katag.