Komplikado nating pagtatagpo

Ikaw ang bago kong diskubre na medium roast
barako mula sa Benguet
sa gitna ng supply ko ng mga
kapeng mas maitim pa sa gabi ang pagkakasangag
mula sa Rustan's Katipunan.

Ang pagkawala ng aking lola

Eto ang bersyon ko ng istorya:

Gabi na ng tumawag si ermats na nasa ospital ang nanay (lola). Mahina na daw, nilalagnat at hindi na makapagsalita. Sinabihan ako ng ermats na isama ang paggaling ng nanay sa dasal. Pagkababa ng telepono, bumulong ako ng konting panalangin. General na panalangin sa paggaling. Hindi dahil ayaw kong gumaling si nanay. Pero dahil hindi ko kayang pilitin sa utak ko na mahina at nasa ospital ang nanay.

Ang unang alaala ko sa aking lola ay ang paghawak niya ng remote ng telebisyon at paglipat ng channel sa may wrestling. Hindi yung propesyonal at legit na isports. Pero yung may mga karakter tulad ni Owen Heart at Undertaker. Kasabay ng paghigop ng kanyang Tanduay Rhum, nakikisigaw siya habang nagsasalpukan sa wrestling stage ang dalawa o higit pang mga tao. Ang programa ng wrestling ay alas nuebe ng umaga. Ganyan ang nanay. Hindi kape ang pangpainit sa umaga. Tanduay rhum.

Mahilig niya rin kami hawakan sa pototoy namin. Ako at ang aking nakababatang kapatid. Sabay bendisyon na,"Lalaki at bibigat din yan. At bibigyan ako ng maraming apo." Hindi ko alam kung ikakategorya ko ang pangyayaring ito sa sexual harrasment o early sex education. Pero ganyan talaga ang nanay. Hanggang sa pagbibinata namin ay kinakapa ang pototoy namin.

Post birthday post

Naging bente otso na ako nitong Hunyo. At narealize ko na karamihan sa ginawa ko sa nakaraang 27 taon ay hindi ko maalala. Naalala ko ang paggraduate ko sa state university. Naalala ko ang unang harap ko sa korte para sa pagbibigay paliwanag sa kalagayan ng kliyente kong bata. Naalala ko ang ilang away namin ng nanay ko. At naalala ko ang huli kong inibig at ang pangakong huling beses na akong iibig. Pero ayun na yun. Ang alaala ng mga bagay ay lumilipas. At nawawala. At kung susumahin ang ang naaalala ko, parang hindi naman ako bente otso anyos.

Makakalimutin talaga ako. Pero ngayong iniisip ko ang mga bagay na naalala ko, parang wala akong ikinabuhay. Parang nag time warp lang ako. At humantong sa ilang space and time station, namalagi sandali at nagtime warp na ulit.

Kung mamarapatin ng Maykapal, ayoko sana lumimot.

Ika-8 ng Mayo, 2014

Mas masaya ako nanaiinitan

Pero niyayakap mo ako.

Kaysa umulan ngayong gabi

Pero malayo ka sa piling ko.

Sa gitna ng Kanto ng pagtitiwala at pag-aalinlangan

Ito yung sinabi natin sa isa't isa
na hindi ang nakaraan mo
at nakaraan ko
ang magbibigay depenisyon sa atin.

Pero pareho pa rin natin
iniisip kung ang mga nagawa natin
noon na mga tama at mali
ay mauulit bukas o
sa makalawa.

Energizing leave

Sa limang araw na magbabakasyon ako, hahawak lang ako ng vodka at magsusulat. Tungkol sa dating inibig, sa kasalukuyang trabaho, sa plano sa buhay. Tungkol sa pagiging bata at middle class. Sa trabaho sa kasalukuyan. Patungkol sa pananampalataya. Sa kasalanan at sa excitement ng buhay.

Sa limang araw na magbabakasyon, maliligo ako sa dagat sa tabi ng bahay ko sa Batangas. Bibisita din ako sa puntod ni Angkong at magpapaypay ng insenso. Kwekwentuhan ko siya tungkol sa trabaho ko ngayon, sa mga mababait na katrabaho, pati na rin sa mga nang-aaway sa akin sa opisina.

Hindi ko pa sigurado kung uuwi lang ako ng probinsiya o biglang maglalagalag na hindi pinaplano ang pupuntahan. Pero gusto kong mawala. At magtanong-tanong ng direksyon at makituloy ng bahay.

Hindi ko pa alam kung ilan sa limang araw yung mag-iimbita ako ng kaibigan. Pero gusto kong makipagkwentuhan sa ilang malalapit sa puso ko. Kwentuhan maghapon. Hanggang makatulog. Kahit hindi nagto-toothbrush. At gigising na hindi mahihiya at walang pakialam.

Sa limang araw na magbabakasyon ako, sarili ko muna ang iintindihin ko. At hindi ako mahihiya. At hindi ako hihingi ng tawad sa limang araw na pagiging makasarili.

Habang nasa ampiteatro at nakikinig ng mga litanya ng grumadweyt

Kung ako kanina ang nagbigay ng valedictory address, eto ang sinabi ko:

Payo sa mga mangingibig

Magmahal ng lubos

Magmahal na walang iniisip

Kundi magmahal

At maghal ulit.

Another selfie

Para ibalanse ang blog na ito sa tunay na kaganapan sa buhay ko:

**Ang paliwanag sa balanse ay mula sa huling entry na ito.

Nagiging trabaho ko ngayon ang sumalo ng argumento at problema sa opisina. Kasama na dito ang mga inquiries at issues na hindi pa nareresolba. Peek na ulit kasi ng trabaho at deliverables dahil isasarado na ang kabanata ng taong ito ng opisina sa susunod na buwan.

Halo-halo ang mood ng mga tao na pumapasok sa silid ko. May mga masaya, may mga histerikal. May mga suspetyoso. May mga nag-aalala. May wala sa sarili. May ilang mga nagbe-break down. Parang psychotherapist room ang kwarto ko ngayon. At ang pinakaangat na job description ko ay makinig ng may pagsimpatya at concern. Tapos gumawa ng aksyon sa pagresolba ng problema nila kung kaya.

Sa mga nangyayaring ito sa opisina, inaabangan ko ang dalawang beses sa isang linggo na circuit training  kasama ng ilang malapit na kaibigan. Doon ko nabubuhos ang mga energy at mood na nadadala ko sa pagsalo ng mga burden ng mga taong bumibisita sa kwarto ko. Nakita siguro ni coach na mabigat ang mga nakaraang araw ko kaya bukod sa bagong palit na routine, sinama niya sa workout ko ang uphill na sprint na halos ikabuka ng baga ko tuwing session.

Habilin sa mababasa at bisita

Hindi ako alcoholic katulad ng impression na naipupustura ko sa mga sulat ko dito. Nadadalas lang akong magkwento na umiinom ako pero 'yung dalas ng kwento ko ay siyang dalang naman kung ikokompara sa tunay na buhay.

Madalas din napagkakamalan na malamlam at malungkot ang buhay ko sa mga kwento ko dito. Karamihan sa mga iyon ay bunga ng katotohanan na ginawa ko lang basehan ng ilang kwento. Mukhang namamaster ko ang story telling a lie na skill. Pwede ninyo tingnan ang tag ng entry para makita ang tunay at hindi tunay.

Life is a highway

For the past thirteen days, I've been gathering info about the division's accomplishments. The new Boss asked all heads to give an annual report for the past year, something that hasn't been done for more than five years.

The Boss wanted to base this year's plan on solid information. It's a very wise move --making informed decisions. However, because it has not been done for more than three years, records are very much elusive to find, specifically that of my division. Perking up our databank system is something that I have to iron out, as ze head.

Before I step in this administrative role, my life has been more quiet and simple. My problems revolved on how to make my work efficient and effective. And fun. And enjoyable. Now that I'm wearing another hat, I have to think not just about myself but also of others who are under my turf, even the system and the facilities. I have to ensure that present operation runs smoothly. And also think of ways on how to take care of the future of the everyone (and everything) under me.

You see, planning is not my craft. Mostly, I live in the present. Sometimes, I'm stuck in the past. Future is something I know exist but don't mind. I let it unfold. But now that I'm in the administrative position, I'm pushed to think not on how I preferred or how I naturally operate.

Wishlist # 2

1. I wish that people will not die of hunger. I think that it's so unfair.
2. I wish I can drink beer without having those extra calories. And beer belly.
3. I wish people are more open to diversity. Being different doesn't necessarily mean being wrong.
4. I wish more people can study and have access to quality, liberating education. 
5. I wish that education is really a right. And I wish that it's really true.
6. I wish more people are other-centered.
7. I wish that the check and balance system in our government really works.
8. I wish I interact less with people that are dogmatic. That way, I'm less hateful.
9. I wish I can love dogmatic people. 
10. I wish people can sleep long and soundly without feeling the guilt of "oversleeping".

Ang daming pagbabago.

1. Hindi na binigay sa akin ngayong taon ang pagtuturo ng siyentipikong pag-aaral ng pag-ibig, relasyon at kasal. Gustoong gusto ko pa naman ang subjek na yun. At mukhang sa ebalwasyon ng mga mga estudyante noong nakaraang semestre, epektibo naman ako sa pagtuturo. Nagkataon lang na may mas mabigat na subjek na bakante at walang magtuturo kaya ibinigay sa akin itong bago.
2. Sa semestreng ito, may isa akong subjek na walong oras kada linggo ang klase. Dahil kabibigay lang nitong nakaraang linggo, medyo tinatapos ko pa ang syllabus. Patungkol ang klase sa maayos na pamamahala ng mga tahanan partikular na sa wastong paggamit ng mga resources. Sa ngayon, ang alam ko, may inobasyon sa teknolohiya silang gagawin bilang final output. At magkakaexhibit sila sa pagtatapos ng semestre.
3. Nag-enrol na rin ako sa crossfit training program. At nagbabayad para sa sariling trainer. Hindi ko na kasi kayang makitang nasasayang yung mga damit na binili ko matapos ang isang buwan dahil hindi na maganda ang fitting sa akin. May nareblog na article si Going Guderian. At siguro, anim o pitong beses ko na siyang binabalikan. Masyadong nag-eko sa akin yung "Keep fit."  Eto yung huling kompirmasyon na kelangan ko na talaga magtunaw ng taba sa katawan. May kamahalan ang tunaw taba sa Metro Manila. 
4. Lilipat na rin ako ng faculty room. Doon na muna ako sa mas tahimik na cubicle kasama ang mas matatandang propesor dahil kailangan ko nang upuan ang akin thesis na isang taon ko na ring hindi ginalaw. Nararamdaman ko na kasi ang katamaran. At kapag hindi ko pa sinimulan ang pagsusulat, baka hindi ko na lang tapusin ang masteral ko sa unibersidad.
5. Naipasa na ang Kasambahay Law. Masaya akong naipasa na ang batas na mas magbibigay proteksyon sa kanila. Sa binibigay nila na serbisyo sa bawat pamilya, nararapat lang talaga na mabigyan sila ng basic benefits katulad ng Philhealth at SSS.
6. Huminto muna ako sa pag-inom ng serbesa.  

Beatbox for Singapore Trip Lah

I'll be off to Singapore in a while. Last night, I realize I don't have enough boxer shorts so I had my last minute laundry. Haha.

I made a music playlist for my overseas trip. These are included:

• 1904 by Benjamin Francis Leftwich
• Awake my Soul by Mumford and Sons
• Alpha Shallows by Laura Marling 
• Blood Brothers by Iron Maiden
• Both Sides Now by Joni Mitchell
• Box of Stones by Benjamin Francis Leftwich
• The Cave by Mumford and Sons
• Fear of the Dark by Iron Maiden
• Here Comes the Flood by Peter Gabriel 
• Home by Phillip Phillips
• Holding Out for a Hero by Ella Mae Bowen
• Lego House by Ed Sheeran

Hindi pag-ibig ang prayoridad sa tag-init

Bumili ako ng isang malaking electric fan na 70 watts. At sa init ng panahon ngayon, himala na epektibong nakatulog ako sa aking kwarto ng halos buong araw. Ganyang kaswabe ang hangin niya. Sabi ng kasama ko sa bahay, itago ko raw ang warranty. Sabi ko, halos lahat naman ng mga nabibiling appliances parang disposable matapos ang dalawang taon, give or take. Hindi na siya nakipagdiskusyon.

Sa trabaho ko ngayon sa unibersidad, kinaya kong bumili ora mismo ng bagong pampalamig. Hindi malaki ang sweldo ko, pero kumpara sa mga dati kong pinagtatrabahuhan, masasabi kong mas maalwan ang buhay ko ngayon. Mas may seguridad nga magtrabaho sa gobyerno kesa sa pribadong sektor.

Kaya ko na rin tugunan ang gabi gabing malamig na serbesa lalo na kung tinatawag ng pagkakataon. O kaya ang pagbibigay ng maluwag kay ermats ng pera kapag biglang naglambing.

Habang hinahabol ko pa ang deadline ng narrative reports

na sinusulat ko, naisip ko lang na meron akong wish list.

Wala akong pakialam

kung sino ang una mong inibig.

Grooming products

Alam nang mga kaibigan ko kung gaano ko ka-tinatamaran bumili ng mga personal grooming shiz sa grocery store. Kaya laking pasasalamat ko sa Poong Maykapal kung paanong binigyan niya ako ng mga kaibigan na kasama sa grocery list nila ang pagbili ng gamit ko.Salamat! Salamat!

Choke me harder.

Nagnanasa ang puso ko ng pag-uugatan.

Hinahanap ng isip ko ang kanyang mga pakpak.

Patawad.
I cannot bear their bickering.

Pag aayos ng kwelyo matapos ang mahabahabang paglalakbay

Kahapon, naisipan kong magbyahe papuntang Nueva Ecija. Wala akong kakilala dun maliban sa isang kaibigan na taga-Gapan at isang naging kaklase sa masteral na taga-Cabanatuan. Hindi ako sa dalawang lugar na yan pumunta.

Naglakbay ako papuntang San Jose. Walang kakilala, walang kaibigan. Gusto ko lang tumakas sa ingay ng lungsod at sa responsibilidad sa trabaho.

Kung mananatili lang kasi ako sa bahay, maiisip ko simulan ang maglinis ng kwarto. O kaya simulan ang pag aayos ng lektyur sa linggong ito para sa klase sa kolehiyo. O kaya magplano ng iskedyul ng preschool sa mga susunod na araw. O kaya tirahin ang papel ko sa masteral.

Pero sawang sawa ako sa ganyang shiz nitong nakaraang linggo. Medyo mabigat ang nakaraang limang araw kaya gusto ko sana na ang Sabado at Linggo ay panahon naman para sa sarili.

Kaya bigla akong napabyahe sa lugar na wala akong alam. Matapos ang medyo mahaba-habang paglalakbay, nagsettle ako na sa San Jose, Nueva Ecija ako magpapalipas ng gabi pati na rin ng Linggo.