Iyon ang gabing parang tayong dalawa pero hindi

Inabutan mo ako kanina ng kape. Sabi ko, Mas maaappreciate ko ang red horse.

Sira! Tapusin mo na yang research proposal na yan, sabi mo. Sabay balik sa pagbabasa ng nobela ni Anne Rice tungkol sa mga madreng nagsusubok magligtas ng mga anghel sa mundo ng tao. 

Hinayaan mo lang ako magtrabaho sa espasyo ko sa hotel room natin sa Tagaytay.

Panghihinayang sa ika-anim ng Nobyembre, 2013

Gusto sana kitang isayaw kanina
habang pinapatugtog ng ale
na katabi ko at katabi mo
ang Tadhana ng Up Dharma Down.

Masama sa pakiramdam ang nabibitin

Baka nga hindi na tayo mag-usap, sabi mo sa akin habang nakasakay tayo sa jeep at binabagtas ang kahabaan ng Aurora.

...

...

Bago ang eksenang iyon, niyaya mo ako mamasyal sa Cubao Ex para tingnan kung nandun pa yung vinyl records ng Lady Antebellum na pinatago mo kay Manong Ed. Sabi niya, hanggang sa susunod na buwan niya na lang iyon itatago. At kapag hindi mo pa nabili, ilalagay na niya ulit sa showcase cabinet para sa iba. Seryoso ang pagbabanta ni Manong Ed. Kaibigan mo siya pero kelangan niya rin ng pera. Sinagot mo siya ng, Naiintindihan ko Manong, sabay tingin sa akin upang yayain na ako lumabas ng record store. 

Medyo malungkot ako. Hawakan mo nga ang kamay ko habang nandito pa tayo sa Cubao, utos mo sa akin habang papalayo na tayo sa Cubao Ex. Pilitin mo ako, sabi ko. Tumawa ka ng malakas bago sinabing, Ulol!

Tahimik tayong naglalakad. Halos kinse pulgada ang layo sa bawat isa. Hindi magkahawak kamay. Hindi ako makapagsalita kasi may iniisip ako patungkol sayo. Binasag mo ang katahimikan.