Ilang araw nang nakatago ang espasyong ito. At ilang araw din ang nanahimik sa pagbibigay ng komento sa ilang sulat ng mga kaibigan na blogger. Pasintabi na. Kailangan ko lang ulit protektahan ang aking sarili. At hindi ko pwede ibahagi ang mga detalye.

Lunes noong nakaraang linggo

Babalik ka na naman ng Tacloban? Hindi ka pa nakakapagpahinga a.

Hindi ako sumagot.

Hindi pa rin tapos 'yung mga trabaho mo. Pinagpatong-patong na 'yang mga kelangan mo tapusin sa office.

Tahimik pa rin ako.

Baka magkasakit ka na niyan sa ginagawa mo. 

Nalaman mo na lang 'yung negosasyon ng pagbalik ko sa Tacloban noong binisita mo ako sa office. Nilagay ko na kasi sa kalendaryo ko yung posibleng mga araw na nasa Tacloban ako.

Buti na lamang at wala na 'yung mga kaopisina ko. Para akong may magulang na nangangaral. Kulang na lang, ipaalala mo sa akin na uminom ng multivitamins at magpalit ng damit kapag basa na ang kamiseta ng pawis.

Dalawang araw lang ako doon. Kailangan lang. Alam ko naman na alam mo na sa ganito nabubuhay ang dugo ko.

Alam ko. Nag-aalala lang naman ako sayo, mahinahon mong sabi.Tingnan mo yang listahan ng gagawin mo sa linggo bago ka umalis at sa linggo matapos kang mag-Tacloban. Hindi ka naman matutulog niyan. 

Ngumiti ako. Tapos ngumisi na parang aso.

Nagpapaka-aso ka na naman. Hindi ka talaga matinong kausap no!

Nakangisi pa rin ako na parang aso.

Gago ka, sabi mo.


Pikon talo, bulyaw ko. May mountain dew ako diyan na in can. Saka hopiang monggo. Magmeryenda ka muna.

Binuksan mo ang mountain dew at sinimulang tirahin ang hopia. 

Bulong 1

Maniwala ka.
Hindi ko kailangan
na ayusin mo ako.
Ang kailangan ko
ay ang mahalin mo ako
habang inaayos ko ang sarili ko.

Maniwala ka. 

Ngiti

JOPET: Pare, kailan mo balak
bayaran yung utang mong P64?

PABLO: Oh eto may P100 ako,
may P36 ka? …