Lunes noong nakaraang linggo

Babalik ka na naman ng Tacloban? Hindi ka pa nakakapagpahinga a.

Hindi ako sumagot.

Hindi pa rin tapos 'yung mga trabaho mo. Pinagpatong-patong na 'yang mga kelangan mo tapusin sa office.

Tahimik pa rin ako.

Baka magkasakit ka na niyan sa ginagawa mo. 

Nalaman mo na lang 'yung negosasyon ng pagbalik ko sa Tacloban noong binisita mo ako sa office. Nilagay ko na kasi sa kalendaryo ko yung posibleng mga araw na nasa Tacloban ako.

Buti na lamang at wala na 'yung mga kaopisina ko. Para akong may magulang na nangangaral. Kulang na lang, ipaalala mo sa akin na uminom ng multivitamins at magpalit ng damit kapag basa na ang kamiseta ng pawis.

Dalawang araw lang ako doon. Kailangan lang. Alam ko naman na alam mo na sa ganito nabubuhay ang dugo ko.

Alam ko. Nag-aalala lang naman ako sayo, mahinahon mong sabi.Tingnan mo yang listahan ng gagawin mo sa linggo bago ka umalis at sa linggo matapos kang mag-Tacloban. Hindi ka naman matutulog niyan. 

Ngumiti ako. Tapos ngumisi na parang aso.

Nagpapaka-aso ka na naman. Hindi ka talaga matinong kausap no!

Nakangisi pa rin ako na parang aso.

Gago ka, sabi mo.


Pikon talo, bulyaw ko. May mountain dew ako diyan na in can. Saka hopiang monggo. Magmeryenda ka muna.

Binuksan mo ang mountain dew at sinimulang tirahin ang hopia. 

Wishlist (23Disyembre 2013)

Nagpaalam ako sayo na mawawala ako ng ilang araw dahil may trabaho ako sa Tacloban. Nag-alala ka kasi alam mong anim na araw akong dirediretso na tatlong oras lang ang tulog. Tinanong mo kung kakayanin ko pa ba. Sabi ko kaya naman.

Gabi bago ako umalis, ibinili mo ako ng apat na bote ng off lotion, yung berde. Mas matapang sabi mo. Sabi ko baka mag over ako sa bagahe. Hindi mo ako pinansin at nilagay sa backpack ko. 

Ilang araw kitang di matext dahil nag batt empty ang phone ko sa Tacloban. Hindi totoo na may kuryente na, na sabi ng balita sa telebisyon. Wala pa ring kuryente. At hindi totoo na nakafreeze ang mga presyo ng bilihin. P80 ang isang 1.5 litro na coke. Maraming hindi totoo sa mga sabi-sabi sa Maynila.

Totoo na mas efficient ang mga NGOs kaysa sa LGU. Pero hindi ko naman tuluyang masasabi na walang ginagawa ang lokal na pamahalaan. Hindi rin totoo na pinabayaan ng National Government ang Tacloban. Bago pa dumating ang bagyo, naandun na si Mar Roxas. Pinulong niya ang lokal na pamahalaan. Matapos ang bagyo, dumating sina Dinky Soliman. Hindi lahat ng ginawa nila ay efficient. Pero sa aking palagay, ginawa nila ang makakaya sa abot ng kanilang pinag-aralan na posibleng gawin sa mga nakaraang linggo. Sila ang mga taong first in, last out.