Hi blogger friends,
I have been sick the past few days, which forced me to bed rest. And for the past days, I have been either reading books or browsing some sites. And instrospecting in between those two things.
And I have realized how much this space has helped me overcome my depression, series of moving on from failed relationship(s). It has helped me cope with the ever demanding work/ capitalist-output oriented system.
The process of writing thoughts and afterthoughts allowed me to maintain a little insanity from my problematic psyche and fast and noisy metro I'm living in. You're sympathetic comments gives me the illusion that somehow, just maybe somehow, my thoughts matter. Or that you understand.
For that, thank you very much.
There is so much to be grateful of. And one of them is this blog and the people I interact with using this platform. With my mangosteen green tea on my right hand, let me propose a toast. To more of life's narrative and to life living it fully!
Sunday, February 22, 2015
Monday, February 16, 2015
Pebrero 8, sa may Ayala Fairview Terraces
May mga maseselang salita. Huwag nang ituloy kung labag sa kalooban ang makabasa ng mga ganitong shiz.
Tangna, pare. Umiyak ka rin sa Tadhana? Akala ko ako lang. Patago ko pang pinunasan yung gilid ng mata ko, ikaw din pala.
Wednesday, February 11, 2015
Tula ng pagtangis sa liham ng minamahal
Nakita ko kanina si Jen na nagsusunog
Ng mga pangakong habang buhay na pagmamahal
At mga litanya ng paghanga na nakaukit sa papel.
Tinanong ko siya kung bakit kailangan
Niyang ipakain sa apoy ang tamis ng nakaraan.
Ng liham at larawan ng kanyang irog.
Tinitigan niya ako ng ilang sandali at sinabing
Naging totoo ang mga pangako at paghanga
Kami lang ang hindi nagpatuloy maniwala.
Ng mga pangakong habang buhay na pagmamahal
At mga litanya ng paghanga na nakaukit sa papel.
Tinanong ko siya kung bakit kailangan
Niyang ipakain sa apoy ang tamis ng nakaraan.
Ng liham at larawan ng kanyang irog.
Tinitigan niya ako ng ilang sandali at sinabing
Naging totoo ang mga pangako at paghanga
Kami lang ang hindi nagpatuloy maniwala.
Wednesday, February 4, 2015
Post op.
Naka-pain management ako ngayon. Ilang oras nang natapos ang operasyon. At nawawala na ang bisa ng anestisya.
"You're brave. You had three deliveries. But you managed," sabi ni dok pagkatapos ng operasyon.
Ngumisi lang ako at nanghihina. Alam kong namamaga ako sa operasyon. At basang basa ng pawis.
"You'll continue bleeding ha. Idiretso mo lang ang hemostan," dagdag ni dok.
"Palagay na lang po sa reseta, baka makalimutan ko."
Bukod sa hemostan, may ilang tabletas pa akong iniinom para hindi maimpeksyon at para gumaan ang sakit ng mga tahi.
Ito ang bungad sa akin ng Pebrero.
"You're brave. You had three deliveries. But you managed," sabi ni dok pagkatapos ng operasyon.
Ngumisi lang ako at nanghihina. Alam kong namamaga ako sa operasyon. At basang basa ng pawis.
"You'll continue bleeding ha. Idiretso mo lang ang hemostan," dagdag ni dok.
"Palagay na lang po sa reseta, baka makalimutan ko."
Bukod sa hemostan, may ilang tabletas pa akong iniinom para hindi maimpeksyon at para gumaan ang sakit ng mga tahi.
Ito ang bungad sa akin ng Pebrero.
Subscribe to:
Posts (Atom)
