Dear Diary 2018 chapter

Maligayang bagong taon!

Yung picture diyan 'yung pagsuma ng mga kaganapan sa buhay ko ngayong bagong taon.

1. Natapos na ang sessions ko sa mindful mood balance. May mga ilang technique dun na pinag-usapan na namin gawin ng therapist ko few years ago. Meron ding mga meditation technique na bago.

Di pa ako fully sold out dito kaya binabasa ko ngayon yung libro.

2. Nag-aadik din ako ngayon sa tender juicy hotdog. Impluwensiya ng kaibigan kong parang bata kapag hinahainan ng hotdog sa hapag-kainanan. Childhood food niya kasi yun kaya kapag may handang pritong hotdog, kahit matanda na siya, maligalig na parang bata. Naenjoy ko siya kainin ngayon dahil natutuwa ako sa kaibigan kong yun.

Holiday reading list

I went to Fully Booked Katipunan for a 30-minute break. Buong araw ako nagbabasa ng mga papel ng mga bagets sa undergrad. Yung pagpunta kasi sa bookstore ang isa sa mga naidentify ko na life-giving activities.

Dahil sa Fully booked, ito yung mga nasa pangarap kong basahin this holiday break at siguro mag spillover hanggang February: 

1. Grit by Angela Duckworth 
2. Crazy rich asians by Kevin Kwan 
3. A man called ove by Fredrik Backman 
4. They both die at the end by Adam Silvera 
5. Look who's back by Timur Vermes 
6. The shining by Stephen King 
7. Colorless tsukuru tazaki and his years of pilgrimage by Haruki Murakami 

Madamidami din yan. Parte din kasi ng ito ng action point ko after ng walong session ko sa mindful mood balance. Sabi ko sa sarili ko na Sabado ng umaga ay ilalaan para magbasa at umibig sa libro. Sacred ang Saturday morning  kaya nakalaan lamang siya sa pagbabasa. Sisimulan ko ito sa holiday break at gagawing mandate sa buhay sa taong 2018. Hanggang posible, hindi ako magpapasok ng ibang schedule sa Sabado ng umaga.

Letting go of another person's throat

This is an excerpt from my currently liked author, William Paul Young of the awesomely written novel, The Shack.

Forgiveness is not about forgetting. It is about letting go of another person's throat... Forgiveness does not create a relationship. Unless people speak the truth about what they have done and change their mind and behavior, a relationship of trust is not possible. When you forgive someone you certainly release them from judgment, but without true change, no real relationship can be established... Forgiveness in no way requires that you trust the one you forgive. But should they finally confess and repent, you will discover a miracle in your own heart that allows you to reach out and begin to build between you a bridge of reconciliation... Forgiveness does not excuse anything... You may have to declare your forgiveness a hundred times the first day and the second day, but the third day will be less and each day after, until one day you will realize that you have forgiven completely. And then one day you will pray for his wholeness...

Premyo sa sarili

Dahil natapos ko na ang:

• pagbabasa at pagbibigay komento sa tatlong linggong lingguhan na reflection paper ng mga bagets sa kolehiyo
• pagtsetsek ng midterm exam ng mga bagets sa kolehiyo
• pagbibigay komento at pagtatama ng project proposal ng apat na grupo para sa kanilang civic welfare service
• pag-aayos ng ilang papel na sinumite tungkol sa diskusyon tungkol sa mga teorya ng pag-ibig at teorya sa paghahanap ng makakasama sa buhay

sisimulan ko nang basahin ang Blindness ni Jose Saramago.

Patungkol ang nobela isang lungsod na nagkaroon ng epidemya kung saan lahat ay nabubulag. Sa simula, binigyan ng naratibo ang tungkol sa isang taong biglang nabulag habang hinihintay ang ilaw trapiko na magkulay berde, isang magnanakaw na biglang nawalan ng paningin, isang doktor na gumagamot ng mga sakit sa mata na bigla na rin lang nabulag at isang pokpok na hindi talaga pokpok (ang labo, ah basta ganun!) na matapos ang dyugdyugan ay hindi na niya makita ang sarili niyang katawan.

Bookshelf ni Palaboy

Ayan ang mga librong gamit ko ngayon sa pagtuturo ko sa kolehiyo. Nangangamba nga ako kasi mukhang dumadami ang mga librong kinukuha ko sa pagtuturo. Nasa unang taon pa lang ako s unibersidad. Pag nagkataon, baka may sarili na akong aklatan sa ikalima kong taon. Tamad kasi akong lumabas ng cubicle ko kapag nag-aaral at naghahanda ng lektyur. Kaya kumukuha ako ng sarili kong kopya ng mga librong kailangan ko.

Hindi syempre kasama diyan ang mga binili kong libro na fiction. Nasa bahay lang. Baka maging bundok ng libro ang espasyo ko pag sinama ko pa.

May "kontobersyal" diyan na libro na siyang laging napapansin ng mga estudyante at kaibigan bumibisita sa akin. Zoom, zoom na lang. Hahaha.

Sa Cubao Expo makakakita ng vinyl records, rakstar na mga libro at overpriced na cookie

May exchange gift ang mga faculti sa departamento namin. Mamaya ang Christmas Party. Kahapon ng gabi lang ako nakabili ng regalo sa nabunot kong pangalan na bibigyan ng regalo. Ang sitwasyon ko ay ganito, humiling ang faculti na ito ng vinyl records. Oo ayun yung plaka na itim na pinapatugtog nung mga tao sa una.

Kaya naman halos kinabahan ako sa paghahanap ng ganoong mga plaka. Nakakita ako sa Cubao Expo, doon sa malapit sa Alimall. Sa Cubao Expo makikita ang mga thrift stores, bentahan ng mga sapatos na gawang Marikina, pati na ang mga mahusay na pinagpilian na mga nobela at nonfiction na mga aklat.

Kumuha ako ng tatlong vinyl records. Una ay yung Ruby, ruby (kay Gato Barbieri). Pangalawa ay A.M. (ng The Plunketts). Yung huli ay Caliente! (ni Gato Barbieri ulit). Masaya ako sa mga jazz album na napili ko. Ang alam ko kasi ay mahilig sa jazz music yung co-faculti ko na yun.

Nagustuhan ko yung karanasan hanapin ang vinyl records. Mahirap. At lalagyan talaga ng effort. Pero okay ang karanasan sa paghahanap. Pati na rin ang proseso ng pagpili ng records. 

Mga lumang libro ko sa probinsya

Nung umuwi ako sa bahay namin, nakita ko ulit yung regalo sa akin nung Grade 5 ako. Ayan, isang sakong mga librong klasiko. Galing Inglatera pa yan at pinadala ng mga kamag-anak na pakiramdam nila ay kaya ko nang i-digest ang mga ganyang shiz.

Ang mga natapos ko diyan sa mga librong yan sa panahon ng tagihawat at pagbibinata ko yung:

• Pinocchio ni Carlo Collodi
• The Happy Prince ni Oscar Wilde
• Rip Van Winkle ni Washington Irving
• The Prince and the Pauper ni Mark Twain
•  Huckleberry Finn ni Mark Twain
• Grimm's Fairy Tales ng magkapatid na Grimm

Yung iba, tinitigan ko lang. Hehe.  Mas naengganyo kasi ako sa mga tula at maiikling kwento sa Filipino.At nabaliw kina Francisco Balagtas, Nick Joaquin at Juan F. Lacaba. Tapos, nakalimutan ko na yang mga librong yan nung mas nakita ko ang yaman ng literaturang Filipino sa mga antolohiya ng Carlos Palanca.

Ganito ako mag-adik.

Hulaan niyo kung nasan ako. Haha.

The sin of book hoarding caused by MIBF

Here are the books I purchased in MIBF. I got three Haruki Murakami books, one Jodi Picoult, one Patrick Suskind and one Brennan Manning. All novels are in 20% discount from fullybooked and national bookstore. I got Abba's child for only P99.

My favorite is Perfume: the story of a murderer by Patrick Suskind. It's the most expensive one among the good purchases. When I saw the last copy in the shelf, I immediately grabbed the book and paid for it. I've been looking for that novel since college.

I have seen its film adaptation co-written and directed by Tom Tykwer. It's beautiful. And carnal. And the last part, no matter how gruesome the resolution is, has been done tastefully. I do pray,hope that I will love the novel more.

Manila International Book Fair and self-flagellation

Excited ako pumunta Manila International Book Fair mamaya. (Hindi mo alam, click mo to). Syempre, wala pa akong sweldo simula June dito sa trabaho ko sa gobyerno. Kaya kagabi, raket talaga ako ng husto sa tutorial ko.

Halos isang buwan na ako na di binabayaran sa raket kong ito kaya naman pinaalala ko yung responsibilidad ng nanay ng tinuturuan ko na hindi kawanggawa ang tutorial. Ayon. Installment daw muna ang payment sa utang niya. Para lang akong Avon dealer, installment ang bayad sa produkto ko. Hay. Pero okay na, nakadalawang libo ako. May initial money na ako pambili ng libro sa MIBF. Haha.

Una kong pagkakataon mamaya sa MIBF. First day ng fair nila this year. At gusto ko, nandun ako.

Syempre hindi ko alam kung saan aabot yung maliit kong pera. Por shur, hindi ako makakabili ng mga acad books na gusto ko kasi minumum P2500 yung mga yun. Sayang nga, dahil wala pa akong sweldo. Para din naman sa mga estudyante ko yun. (Gobyerno, matino ako magtrabaho. Bayaran na ninyo ako.)

Huwag isasama si Kafka sa relasyon para di ma-jinx

Medyo may katagalan na rin simula ng buksan ko ang librong ito. Mga anim na taon at pitong buwan. At dalawang araw.*

Hindi ko siya natapos sa una kong basa. Nawili kasi akong umibig at magalak sa ilusyon na magtatagal ang tamis ng buhay kasama ni Kwan. Pinabayaan ang pagbasa.

E lumubog ang paraiso sa baha at tinangay si Kwan. Ang natira ay ang librong ito ni Kafka. Kung tutuusin ay dapat nakita ko na ang senyales na hindi panghabang buhay ang relasyon namin.

Isa sa mga una niyang pinabatid sa akin ay mahalaga magbasa ng libro ni Kafka. At sinamahan niya pa ako sa bilihan ng libro para masigurado na kasama ang Metamorphosis sa koleksyon ko sa aklatan ng mga paperbacks at kayamanang sentimental.

Ako naman na hunghang sa pag-ibig kay Kwan, sunod naman ako.Dali daling isinama sa lingguhang budget ang pagbili ng libro at minarkahan na prayoridad ito.

Binasa ko ang mga unang dalawang talata. Natuwa si Kwan kapag nakikita niya na hawak ko ang libro. Ako naman na baliw-baliwan, masaya akong makita siyang masaya.

Ang naalala ko lang, naisip ko na si Gregor Samsa ng Metamorphosis ay biglaang naging nilalang na mukhang ipis. Ayun lang. Tapos hindi ko na natapos ang pagbasa kasi lagi na kaming magkasama ni Kwan. Nawalan na ako ng oras magbasa at magmahal ng katha dahil ang tangi ko na lamang mahal ay mga salita ni Kwan.

Ayon, tapos
A. biglang nagkacancer si Kwan at namatay after five days. Kaya depress mode ako. At sawi sa pag-ibig.
B. umamin si Kwan na tomboy daw siya at mas gusto niya ang kapwa babae. At nasawi ako sa pag-ibig.
C. sinabi ko na si Eddie Gil ang binoto ko na presidente noon. Nandiri siya. At nasawi ako sa pag-ibig.
D. sinabi ko kay Kwan na baog ako. Di niya matanggap. At nasawi ako sa pag-ibig.
E. gumawa ng sariling dahilan. Basta nasawi ako sa pag-ibig.

2007 was a good year

Nakita ko habang nagsosort ng mga basura files ko sa kung saan-saan na meron pala akong listahan ng mga paborito kong libro noong 2007. Eto ang listahan:

1. Happy Endings (LJ Katigbak)
2. Dream Jungle (Jessica Hagedorn)
3. Love in the Time of Cholera (Gabriel Garcia Marquez)
4. Catcher in the Rye (JD Salinger)
5. The Great Gatsby (F Scott Fritgerald)
6. To Kill a Mocking Bird (Harper Lee)
7. The Color Purple (Alice Walker)
8. Purpose Driven Life (Rick Warren)
9. the Book of Job
10. Shogun (James Clavell)
11. My Sister's Keeper (Jodi Picoult)
12. Da Vinci Code (Dan Brown)
13. Breathing Lessons (Anne Tyler)

One hundred book drive ng preschool

Ang mga librong ito ay binabasa at  naluluma ng mga bata at hindi lang display.

Ang isa sa mga pangarap ko talaga ay makita na mas madaming mga Pinoy ang mahilig sa pagbabasa. Naalala ko na nung bata ako, ang ginawa ng nanay ko ay bumili ng sang katerbang libro, oo, sako-sako ng mga libro at binabasahan kami ng mga kapatid ko tanghali at gabi.

Ayun. Ganung exposures lang. Walang pilit na matutong magbasa. Nandun lang. Parang inception.

Kaya ngayong nagtuturo ako ng preschoool, alam kong crucial ang panahon nato para ilagay sa bata ang pagmamahal sa pagbasa.

May proyekto kami sa school na 100 book drive. Ang gusto namin kasi namin ng co-teacher ko ay kapartner ang mga magulang sa pag-incept sa mga bata na mahilig at matutong magbasa.

Nobela na may direksyon sa pagkapon ng manok

Hindi ko lang mataim na ang magandang libro na maganda ang istorya ay ibebenta ng mura. Kaya pagkakita ko kaagad nito sa garage sale sa may Balanga, Bataan nung weekend, binili ko agad. Syempre, tiningnan ko kung meron pa silang iba pang kopya nito. May bigla akong pagnanasa na kunin lahat ng kopya para hindi siya iblandra at ibenta ng mura.

Nasa Bataan ako para magbigay ng psychosocial session sa mga dalaga. Binubuo namin ang grupo ng mga future peer counselors ng isang center-based na programa.

Balik sa libro, nabasa ko na siya noon pang kolehiyo ako. Hindi malalim ang kwento katulad ng Love in the Time of Cholera ni Gabriel Garcia Marquez pero kahilera ng House of Spirits ni Isabel Allende sa galing ng paggamit ng mga salita sa hanay ng magical realism.

Para sa mga nagsisimula o gustong magsimula ng bisyo sa pagbabasa ng mga nobela, maganda itong starting point. Hindi malalim pero hindi mababaw. Mahusay ang habi ng salita. At may kirot sa puso at kalawang sa utak ang tama ng pagbabasa nito.

Purposeless update.

Random lang. Para maki-bandwagon. Madami ang nag-rarandom update sa blog hopping ko kanina. Hihi. Sasali lang.

1. Yang larawan na yan ang unang nobela ni Sylvia Plath na nabasa ko. Ayan ang unang akda na naencounter ko sa kanya. Grabe ang pagiging twisted niya. Habang binabasa ko yung libro, may pakiramdam ako na may kakaiba sa pag-uutak tong writer nato. Ayan, salamat kay google, nalaman kong nagpakamatay siya. At hindi siya kagulat-gulat dahil may foreshadowing siya sa kanyang pagpapatiwakal sa akda niya. Nga pala, siya ay mas kilala bilang manunula kesa nobelista.

2. Naligo ako sa ulan kagabi. At naglunoy sa baha. Hahaha. Masaya lang. Buhay bata ulit.

3. Nakipagmeet ako sa kaibigang doktora at sa isang bagong kaibigan na instraktor din sa unibersidad. Masaya lang na may nakausap na mga mas matanda sa akin na alam ang konteksto ko sa unibersidad. In-assure lang ako na normal pa ako. At normal pa ang karanasan ko.

4. Pakiramdam ko lang may tampo sa akin ang nanay ko. Hindi pa siya kompirma pero parang ganun ang pakiramdam ko. Plano ko siyang tawagan bukas.

5. May binigyan ako ng 96% sa critical essay na requirement ng mga estudyante ko sa kolehiyo. Nung una nangangamba ako na parang hindi realistiko ang pamantayan ko sa paggragrado pero voila, may mga estudyante na mahusay na nagbigal ng krtikal na pag-analisa sa napili nilang journal article tungkol sa pamilya. Kung tutuusin, bibo naman ang batang ito sa recitation, pero iba lang ang lebel niya ng critical thinking base sa output niya sa papel. Yey! Akala ko masyado lang ako idealistic.

Afterthought man is sick

Got sore throat and allergic rhinitis for two days now. But it was unbearable only last night. I got runny nose, muscle pain and bloated eyes. I went to the nearest generic drug store and bought myself what I thought would help me best. Multivitamins to boost the immune system and antihistamine for my allergic rhinitis. Had myself some tissue paper for the colds.

After drinking my med last night, drug finally knocked me out an hour later. When I woke up today, I still don't feel well. Sore throat is still on. Muscle pains still present. And nose still leaks. This is the first time I got sick I think. Seems like the ridiculous weather in the Metro has something to do with it.

It's around 4PM today when I finally decided to give myself a warm bath. And cook food for myself. It's a pity that I don't feel well and I'm still cooking my own food. (Life time partner, where are you?!) I'm happy though that I'm about to finish the book I'm reading by John Grisham. What I like about the author is that he writes stories wherein I don't have to think much. Some writers are deep, too deep sometimes that reading will not equate to leisure. Grisham writes okay. No no-brainer, no-much thinking either.

I hope to get well soon.