Tatlong hakbang paabante at pagyuko

Kanina yung huling pagkakataon na kausap ko yung mga magulang ng mga chikiting ko ngayong taon. Bigay ng card, bigay ng dalawang pahina ng naratibo kung paano umunlad ang kanilang anak sa iba't ibang aspeto. Bigay din ng mga gamit nila sa paaralan na hindi nagamit at hindi naubos.

Kanina yung huling pagkakataon na ikwento ko sa mga magulang kung paano ako natuwa, natawa, nahirapan at lumago bilang guro ng mga anak nila.

Dahil lilipat na ng big school ang mga chikiting, natanong ko na rin ang plano ng mga ermats at erpats kung saan nila ipapasok ang mga bata. Syempre, bigay din ako ng suwestyon ko kung saan swak pumasok ang anak nila base sa personalidad at kakayahan.  May mga bata kasing mas swak sa tradisyonal na paaralan. Meron din naman mas uunlad sa mga progresibong paaralan. Meron ding mangilan-ngilan na bata na pwede mapakahit saang paaralan.

Ang pinagpapasalamat ko sa Diyos ngayon ay napakatutok ng mga magulang sa mga bata at sa mga gawain sa paaralan. At nakuha nila ang pilosopiya ng paaralan na pinagtatratrabahuhan ko. Alam nilang hindi kami purong akademik --yung basa, sulat at bilang ang tanging pinagkakaabalahan, bukod sa pag-aaral ng Ingles. Pokus namin ang pagbibigay ng solusyon sa mga problema, pagkakaroon ng kritikal na pag-iisip, pagkakaroon ng mabuting asal, pagpapahalaga sa pagbabasa at pag-aaral at pagiging malikhain.

Resulta ng ebalwasyon ng mga bagets sa akin

Reader, this is to warn you that this post is narcissistic.

Gusto ko lang ibahagi sa inyo ang resulta ng mga online na ebalwasyon sa akin bilang guro sa kolehiyo ng mga bagets. Bukod sa quantitative na basehan, eto ang qualitative na resulta.

Habang hinahabol ko pa ang deadline ng narrative reports

na sinusulat ko, naisip ko lang na meron akong wish list.

Wala akong pakialam

kung sino ang una mong inibig.

Done checking all the papers and exams

Finally! After two weeks of reading case studies, autobiographical papers and checking final exams, I'm done computing their grades! Thank you CBTL Tomas Morato for the not-so-cold AC room. Thank you for reserving Palaboy's Corner for me.

Grooming products

Alam nang mga kaibigan ko kung gaano ko ka-tinatamaran bumili ng mga personal grooming shiz sa grocery store. Kaya laking pasasalamat ko sa Poong Maykapal kung paanong binigyan niya ako ng mga kaibigan na kasama sa grocery list nila ang pagbili ng gamit ko.Salamat! Salamat!

Coming home

My memories begin with that boat I made for a school project in preschool which was framed and hanged on my bedroom wall in Nasugbu, thanks to dad who's either a sentimental shiz or just a person who labels everything his son does as an obra.  I made that boat during Ramos' turn as president. That old, thin framed man smoking cigar, posing for a photo opt that would gladly be reproduced by national bookstore and sold to those old, dilapidated and overpopulated public elementary school rooms. Those Ramos' days, when he was proudly telling the world how fun it is to out-date martial law and outsmart that gruesome, cunning dictator.

Of the times before Ramos, I remember little: fleeting, ghostly blurred images of news about coup d'etat and blackouts, of being wounded when I tripped from running in a pavement near the public plaza, of those rings that changes colors and tells you how you felt. Just those blurred snap shots. Nothing else. I must have been sleeping all day long before Ramos' time. Before that boat was made. And framed.