Deconstructing evangelical church rituals

Hindi sa simbahan ko ngayon nakukuha ang comfort ng mabuhay ng malaya at may saysay. Kundi sa Sarah's. Isang inuman sa may gilid ng unibersidad kung saan nakakafellowship ko ang serbesa at mga usok ng sigarilyo.

Huni ng himig sa akin ngayon ang mga kaibigang nagkwenwentuhan, mga brad na nagbubulungan o kaya nagsisigawan ng kanilang mga ginawa at prized experience, mga aktibistang may diskusyon tungkol sa kabuluhan ni Freire sa pang araw-araw na buhay. Pati na ang mangilan-ngilan  na mga iyak ng mga kabataang nakaranas ng sarap at sakit ng pag-ibig. Pati na ng ilang myembro ng Babaylan na kung di magsasayahan ay nagdadamayan sa represyon ng hegemonya. 

Dorm 10 (Sarah's)

Matapos ang limang bote ng pale pilsen at isang tuna sisig sa Sarah's, dumating ka. Tinanong mo kung kanina pa ako. Sabi ko, hindi naman.

Ngayon ko lang napansin na sunog na sunog na 'yung balat mo. Hindi na makita ang senyales ng mestiso mong genes na pamana ng tatay ng lolo mong may malawak na lupain sa Pangasinan. 

Buti naghintay ka, sabi mo. 

Buti nakarating ka, sabi ko. 

Nalaman kong namundok ka. Napansin ko na pinatanda ka na nang karanasan at ng bagong buhay mo. Biniro pa kita na sayang ang Likas Papaya soap na gamit mo noon. Tumawa ka lang at sinagawan ako ng Gago!

Umorder ako ng redhorse, tig-isa tayo. Naubos mo kagad sa loob ng dalawang minuto. Kinuhanan ulit kita. Alam kong namiss mo. Hindi kita inistorbo sa pakikipagtalik mo sa ikalawang serbesa. Kita ang pananabik at uhaw mo.

Professional reading day

Nitong mga nakaraang araw, dahil suspended ang opisina, extended ang oras ko magbasa. Nakwento ko sa inyo noon na parte ng desisyon ko alagaan ang sarili ang pagsigurado na ang Sabado ng umaga ay di ko lalamanin ng meeting or kung ano mang trabaho. Magbabasa lang ako ng Sabado ng umaga.

Ito yung bago kong libro. Masya ko siyang binabasa ng long weekend. Classic na dahil 1996 pa siya napublish. Pero dahil seryoso ako sa pag-intindi ng family theories, nireserba ko talaga ang energy ko para masecure ang original work ni Joan Aldous.

So ayan, nagamit ko na ulit ang mga highlighters ko. Yung isa diyan ay pilot frixion highlighter, yung dilaw. Regalo sa akin. Pwede mag erase ng highlight. Pwedeng mag undo ng mali. Sana pwede din sa tunay na buhay. Lalo na yung mga pinili ko noon na mahalin. Haha. Joke lang.

Fountain pen yung silver na pen na nakikita niyo. Nabili ko ng sobrang bagsak presyo sa Cutting Edge sa Trinoma. Naka 80% off. Parker Facet Matte Chrome, medium nib. Swabe magsulat. May konting kakaiba sa mechanism niya sa pagbukas at pagsasara. Pero tolerable na kaartehan. Kaya binili ko. Next week sale pa rin sila. So kapag nagawi kayo sa Trinoma, pwede niyo tingnan kung trip niyo.

Dorm 9

Bigla ka na lang nawala sa dormitoryo.

Maya't maya ka sa akin hinanap ng landlord dahil '0'yung gamit mo, nasa kwarto pa rin natin. Sinabi ng landlord na ikakalakal niya na yung mga gamit mo. Pero nakiusap ako na ako na lang ang magliligpit baka sakaling bumalik ka.

Iba na ang roommate ko. Kelangan ng paupahan 'yung bakanteng kama dahil nagmahal daw ang asukal at kape ni landlord.

Maulan nitong mga nakaraang araw. Sana ayos ka lang.

Dumating ang kapatid mo noong nakaraang buwan dito sa dormitoryo at hinahanap ka sa akin. Kelangan ng nanay mo ng pambili ng gamot. Sabi ko, di ka nagpapakita matagal na. Pero nag-abot ako ng pera. Sabi ko, may patago ka sa akin noon.

Paramdam ka lang pag gusto mo na magpakita. Dadalhin kita sa Kanin Club at oorder tayo ng paborito mong crispy dinuguan. Ako ang taya.

Bago kong mahal sa buhay

Ito ngayon ang bago kong alaga. Cobra fern.

Ilalagay ko yan sa kwarto ko. Di naman daw kelangan ng direct sunlight at kelangan humid ang lugar. Palagay ko magugustuhan niya ang kwarto ko.

Gusto ko sana yung mas malaki na cobra fern. Kaya lang nasa libo ang presyo. So dito muna ako sa infant.

Subukan ko kung kakayanin ko buhayin. Bago ako pumasok sa relasyon sa tao. Hahaha.

Walang masyadong kwenta 'tong post nato. Gusto ko lang magkwento. Dahil ilang araw nako nakakulong sa kwarto dahil may mga project ako na tinatapos.

Medyo malulungkot si Carl Rogers sa medyo palpak ko pang implementation ng unconditional positive regard

Alam ng mga kaibigan ko na advocate ako ng restorative justice. Kaya nga nagtrabaho ako sa kulungan.

Minsan sa isang binyag ng anak ng isang kaibigan, ako ang pinag-initan. May kaibigan kasi dun sa grupo na yun na pro-tokhang at pro pagpatay 'pag dating sa mga "users". 

Nakwento ko ang tungkol sa karanasan ko sa rehabilation ng mga sinasabi niyang "users" na kung saan, may mga ilan sa mga iyon ang di talaga gumagamit. 

Nakwento ko rin ang tungkol sa kung nasaan na sila ngayon, ano ang trabaho nila after nila "makulong". Binida ko syempre ang mga kliyente ko. Although sinabi ko rin sa kanila ang kinahinatnan ng mga bigong matulungan. Para hindi bloated o romanticized development work.

Mahal kita kaya honest ako

Nag-usap tayo sa Sarah's. Sabi mo gusto mo klaruhin ang lahat. Pumayag ako makipagkita. Dahil ayoko ng may taong nababagabag dahil sa akin.

Sabi mo, "Red horse?"

Sabi ko, "Superdry ako."

Mahilig ka sa chit chat. Ako, di masyadong komportable. Kaya naubos ko ang isang bote kaagad. Tapos nag ikalawa at ikatlong bote ako.

Ang dami mong small talks. Tanong tungkol sa research ko sa Pampanga. Nagtanong ka tungkol sa huli kong playlist.

Sabi ko na ilang araw ko na pinakikinggan ang Skinny Love ni Bon Iver.

Di ko na kaya 'yung parang awkward na atmosphere. Kaya tinanong ko kung may gusto ka bang linawin.

Ngumisi ka. Tanong mo kung nagmamadali ako. Sabi ko, di lang ako mapakali.

Parang mitsa ng sunod-sunod na putok ng sinturon ni Hudas. Tinanong mo kung ano tayo. Tinanong mo kung ano 'yung ibig sabihin ng mga text messages ko. 'Yung pagbati ko sa birthday mo ng alas dose ng gabi at pagpapadala ko ng punpon ng dilaw na rosas. Tinanong mo kung bakit binigay ko sayo 'yung pinakapaborito kong fountain pen. Tinanong mo kung bakit bigla akong pumunta sa Eastwood nung nalasing ka. At sinalba kita para makauwi ka ng ligtas.

Nabigla ako. Akala ko, tatanungin mo lang ako kung isasama kita sa front row invites ko sa performance ko sa Kia Theatre sa concert nina Bullet, Danao at Ebe. Di ko inaakala na iba pala ilalatag mo.

Naghanda pa naman ako. Sasabihin ko sana na para sa mga magulang ko ang complimentary tickets. Pero willing ako bilhin ang isang front row para sayo kung hihilingin mo. Dahil bukod sa pamilya ko, ikaw lang ang naniwala sa akin bilang musikero. At sana bilhin mo ang ticket dahil mahal siya para ibigay ko sayo. At nag-iipon ako para makaaral sa ibang bansa. Pero okay lang bilhin or hati tayo sa bayad dahil importante kang kaibigan.

First FP post

Nasa Trinoma CBTL ako at gusto lang sana mag-isip-isip at mag quiet time. Kaya lang, mukhang may EB/ meeting ang mga earphones at headphones enthusiasts. Nagpapalitan sila ng mga earphones, at madaming mga wires na nakakalat sa mga tables. Parang unhygienic pero wala pa naman yatang mamamatay sa pagpapahiram ng earphones.

Naiimagine ko tuloy kung ano mangyayari kapag may pen meet ang mga hayok sa fountain pen. Kanya kanyang labas ng pluma at tinta. At notebook. At magsusubulan magsulat sa kanya-kanyang kwaderno.

Speaking of pen meet, excited nako sa Pelikan Hub na mangyayari sa Quezon City.  Meron ba akong mga kaibigan dito na magjojoin sa kitaan ng mga FP hoarders este collectors?

Para sa mga abused, neglected at abandoned

If only my dad knows that I drink every night because I can't make sense of how rude people can become to the opressed, neglected and vulnerable.

And the apathy of Christianity has a lot to do with it.

Protestant ethics gave birth to capitalism (and has neglected the empathy it used to have on those "who have not").

I wish practicing Christians are more engaged in the struggle of the marginalized. I wish they are less concerned with how consistent their "quiet times" become. I wish they actively do what they profess.

My theology is simple. Love God above all. Love others as you love yourself.

I am drunk as fuck. Most nights, Ia am. I am an escapist. I make sure I am drunk at night, so that I don't harbor ill feelings to brothers and sisters.

I try to be vocal. But they categorize me as too radical for a "Christian".

They don't see how much Jesus tried to fight the Jewish cultural norms so he can be more in touched with the sinners.

Whether you are a believer or not, this night, I would just want to celebrate those who are with the marginalized. May we find our hope in Jesus. And may we continue to love God and love others as we love our own selves.

Padayon! At mabuhay tayo at ang mga manginginom ng red horse.

‘Be Yourself’ was released as a single on this day in 2005.

Iba rin yung memory ng kantang ito. Third year college ako noon at gusto ko na mag-quit mag-aral. Bukod sa kanta ni Bamboo, ito yung nagpapakalma sa akin. Malakas na malakas ko tong pinatutugtog. Hanggang magkaroon ng sense kung bakit pa ako nag-aaral. 

Di ko talaga nakita yung connection ng kanta sa hinahanap kong tanong sa existential question na yun. Pero dahil angsty ako noon na bagets, parang may sense talaga siya sa akin.  

Sharing with you portion of its lyrics

Professional reading day

Ilang linggo na rin na ang Sabado ng Umaga ay nakalaan lamang sa pagbabasa. Ngayong Umaga, ito yung librong kakanain ko. Professional reading yung tawag ng mga boss ko. Kasi paghahanda ito para sa klase ko ngayong semestre patungkol sa ugnayan ng anak at magulang. Mula preconception (pag- idealize kung paano maging magulang) hanggang sa matanda at dying na ang magulang. Alam kong mas maganda ang semestre nato kesa sa nakaraan.

Dear Diary 2018 chapter

Maligayang bagong taon!

Yung picture diyan 'yung pagsuma ng mga kaganapan sa buhay ko ngayong bagong taon.

1. Natapos na ang sessions ko sa mindful mood balance. May mga ilang technique dun na pinag-usapan na namin gawin ng therapist ko few years ago. Meron ding mga meditation technique na bago.

Di pa ako fully sold out dito kaya binabasa ko ngayon yung libro.

2. Nag-aadik din ako ngayon sa tender juicy hotdog. Impluwensiya ng kaibigan kong parang bata kapag hinahainan ng hotdog sa hapag-kainanan. Childhood food niya kasi yun kaya kapag may handang pritong hotdog, kahit matanda na siya, maligalig na parang bata. Naenjoy ko siya kainin ngayon dahil natutuwa ako sa kaibigan kong yun.