Kung paano pinagsabay ang pagtuturo sa preschool at pagtuturo sa kolehiyo ng konsepto ng break up

Pansinin niyo yung larawan. Nakatapak sa masarap at makulay na icing ng cupcake ang baboy pero banlag siya.

Parang ganyan ang pakiramdam ko ngayon. Ginagawa ang pangarap na trabaho pero wasak na wasak ang katawan at sabaw na sabaw ang utak.

Buti na nga lang mataba ang puso ko dahil yung trabaho na ginagawa ko --yung pagtuturo ng mga chikiting at mga bagets ay naeenjoy ko ng husto.

Sa mga chikiting, isang linggo kami na hindi nagkita bilang klase dahil naka-eskedyul sila na pumunta sa classroom ng paisa-isa para suriin kung ano na ba ang nakamit namin matapos ang lampas kalahating taon na pagsasama sa klase. Hindi kami ang tradisyunal na paaralan na nagbibigay ng pagsusulit sa mga bata sa pamamagitan ng pagsagot gamit ang papel at lapis. Mayroon kaming mga checklist na sumusuri sa kung ano ang dapat makita sa isang bata na nasa partikular na taon. Komplikado ang shiz na yan kaya sa susunod ko na ipapaliwanag. Basta sa assessment nato, halimbawa, hindi lang namin tinitingnan kung kaya na ba ng bata na bumilang ng malakas (rote counting) mula isa hanggang dalawampu't lima. Susuriin din namin kung naiintindihan ba ng bata na ang bilang na isa ay sumisimbulo sa isang bagay at ang sampu ay representasyon ng sampung bagay (counting with understanding). Hindi lang memorya, may pag-intindi. Ganyang shiz.

Sa kolehiyo naman, natapos na namin ng mga bagets ang mga teorya sa mate selection. Pinag usapan din namin na hindi naman talaga tayo "malayang" namimili ng iibigin at pakikisamahan sa habang buhay pero may pattern tayo na sinusunod. Parang Matrix na storyline shiz. Pinag-usapan din namin ang mga pag-aaral na ginawa sa Pinas tungkol sa kung paano umiibig ang mga tao noon at ngayon. Maganda ang talakayan kasi sa mga teorya na pine-present ko sa kanila, nagsisimula silang kwestyunin ang mga assumption at konsepto ng mga ito, hindi lamang nilalapat sa personal na karanasan pero may paghahambing sa ibang teorya na sumasalungat sa teoryang binabanggit. Ayos, nagsisimula na ang kritikal nilang pag-analisa sa mga bagay-bagay at hindi na lamang nakaikot sa kanilang sariling karanasan at paniniwala.

Tinapos ko ang talakayan sa kolehiyo ngayong linggo sa pamamagitan ng pagtalakay sa break up at kung paanong sinasabi ng mate selection na ito ay malusog na karanasan. Para sa mga bagets na nagkaroon ng masamang karanasan sa relasyon at sa break up, ngumiti sila nung sinabi kong

An important function of dating and courtship is to filter out unsuitable prospective mates, thus breaking up is a normal process. Breakups should occur more often to provide opportunities to find a mate who may be more suitable.

Nasabi ko na malaki ang paniniwala ko na okay lang ang breakup. Normal siyang proseso sa pagpili ng pinakaangkop na partner sa buhay. Kapag hindi nagwork, e di hindi talaga. Pero nakwento ko rin na hindi naniniwala diyan ang ermats ko. Ang sabi niya kasi maaari nating maiwasan ang mga unwanted and unncessary hurts kung tayo ay magiging sigurista sa pagbibigay ng puso natin. Ang pangako niya kasi sa sarili niya, ang unang boyfriend niya ang siyang dapat na magiging asawa niya.

Sakto naman at si erpats lang ang nag-iisang boyfriend niya. Hindi siya umiyak sa mga breakup shiz kasi hindi niya naranasan.

Sabi ko sa mga bagets, dalawang magkaibang perspektibo ang inooffer ng ermats ko at ang ini-espouse ko. Sila na ang bahala mamili kung anong perspektibo ang aampunin nila sa kanilang buhay.

Ayan. Napahaba ang kwento. Pagpaumanhin niyo. Sabaw ako ngayon at nangangailangan ng release.