Maliit na raket na naiisip

Pasintabi kay Oble sa paggaya ng kanyang postura.

Matapos ang ilang araw na pagkakasakit, nagdesisyon akong bumalik ng Kamaynilaan kahit walang trabaho para makalanghap ng maitim at mabahong hangin ng lungsod. May tinagpo lang ako na ilang mga kaibigan at babalik na ulit sa baryo mamaya lang. Sa palagay ko, mas bumubuti na ang katawan ko, usok lang pala ang kailangan.Usok at ingay ng Kamaynilaan.

Yung larawan sa itaas yung isa sa mga araw na pumunta ako sa bukirin para magtanong tanong ng aking mapagkakakitaan. Naisip ko kasi na kung aasa lang ako sa sweldo sa pamahalaan, mukhang hindi ko matutupad ang naisin kong bumili ng kotse at mag-hire ng drayber.

Mukhang wala naman akong magiging problema sa mga plano ko kaya sisimulan ko nang buuin ang aking rancho. Kung matutuloy ang lahat, bibili na ako ng tatlong baka. Tingnan natin kung paano sila dadami o kung paano ako yayaman pero magsisimula ako sa tatlo.


May nakita na akong katiwala. Matagal na silang kaibigan ng ermats ko. Nakakaligalig lang kung paanong ang negosyo na yun ay posibleng magbigay ng trabaho sa ilang kaibigan ng pamilya. Pag nagkataon, may pwede pa akong pag-aralan kapag naging maganda ang takbo nito.

Pero syempre, umpisa pa lang. Hindi pa rin naman tiyak. Masarap lang mangarap para sa sarili at para sa ibang mga tao.

Maligayang bagong taon sa lahat!