Saturday, March 1, 2014

Matilda

Nabighani ako sayo sa mga kakaibang panlasa mo.

Mas gusto mo ang bigyan ka ng bulaklak ng makahiya kaysa rosas.

Lagi mong tinatali ang buhok mo kapag kasama ako para makita ang batok mong may tattoo na pinansin ko at sinabi kong maganda.

Okay lang na dalhin kita sa kainan ng mga taxi driver at kinaibigan mo pa ang kahera para may discount tayo kapag kakain tayo doon.

Hindi mo ako pinipilit manood ng rom-com pero nangunguna kang magyaya kapag may action film kang nakita na alam mong gusto ko.

Kinukumusta mo ang erpats, ermats ko minsan sa isang buwan.

Matik na ang pag-order mo ng cold sake para sa akin kapag pumapasok tayo ng Japanese restaurant.

Naseseksihan ako pag tinatawag mo akong guard at tinatawag kitang mam.

Ikaw lang ang nakakapagpapasok sa akin sa salon para hintayin ka sa pagpapagupit mo na tumatagal ng tatlong oras.

Inaalok mo ako na magstay muna sa fully booked kapag bibili ka ng sapatos o damit.

Pinagtitimpla mo ako ng kape kapag nakasubsob ako sa trabaho.

Kaya mo pa rin ako gulatin sa biglaan mong mahihigpit na yakap.

------------------------------------------
Salamat sa masasayang alaala. Makakalimutan din kita. Soon.

22 comments:

  1. Paglimot. Napakadaling isipin at sabihin. Ngunit napakhirap gawin, lalo na kung tuso ang kanyang mga mata.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hello Franco! Welcome sa espasyo ko.

      Totoo na mas mahirap gawin ang paglimot kaysa sa pagsasabi na makakalimot din tayo. Iba ang salita sa gawa.

      Delete
  2. Why would one like to forget someone who made such a mark in their life?

    I realized it's not the person we would like to forget but it is the pain that person caused.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hi FSOQ! Forgetting is more for moving on rather than to eliminate the pain :)

      Delete
  3. Awts sakit nmn

    Ndi ba pedeng hindi kalimutan?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Pwede naman ser. Ganyan ba gagawin mo kung ikaw nasa lagay ko?

      Delete
  4. Minsan, di natin kelangan kalimutan ang mga alalalang tulad nito. Ang kelangan natin ay gumawa ng mga bagong alaala at gamitin nating aral ang mga alaala mula sa nakaraan para pagtibayin ang kasalukuyan.

    ReplyDelete
  5. it's definitely hard to forget such romantic gestures...

    ReplyDelete
  6. minsan talaga kailangan nating ibaon sa limot ang mga ganyang alaala at ang tanging maiwan na lamang ay ang masayang pakiramdam kung paano magmahal at mahalin.

    ReplyDelete
  7. hindi naman nakakalimutan yan...not unless mag ka amnesia ka, pero ang sakit ng pakiramdam ng mawalan dahil sa paghihiwalay, yon ang siguradong nawawala... at least in my case (personal experience pala lol)... yon bang kahit maalala mo, wala na yong kurot sa dibdib... kahit makasalubong mo... wala na yong panghihinayang na hindi naging kayo hanggang sa huli... at ang tanging naiwan na lang ay isang payak na alaala ng kahapon...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Kwento ka naman ng buhay pag-ibig mo kuya Mar!

      Delete
    2. mahaba-habang inuman este, kwentuhan yang buhay pag-ibig ko hahaha kung okay lang sayo magdamagan makinig hahaha

      Delete
    3. Isama natin si Paokun para kapag nakakatulog na ako makinig, gigisingin ako. Hahahaha XD

      Pwede din naman na isulat mo siya sa blog mo :P

      Delete
  8. hmmmmf. dibale, di mo naman kailangan pilitin lumimot. lahat ng bagay ay hinihilom ng panahon. :)

    ReplyDelete
  9. Panp ba to? Bigla na lang din darating ang panahong yan....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Pano ba to?

      ----Haha. Hindi ko alam Teacher Yccos kung ano din ang sagot diyan :P

      Delete