Maligayang pagbabalik sa Pinas

Masyado nang masakit kaibigan yung pinagdaanan mo noon. Kaya ka nga umalis at pumunta ng ibang bansa. Kaya nga bumalik ka rin ng Pinas matapos ang isang taon. Kaya nga sinalubong kita at lumiban sa trabaho kahit wala sa tamang panahon at hustong pasabi ang pagdating mo sa NAIA.

Maganda ang bunga ng isang taon mo sa disyerto. Kasama ng buhangin at mga kamelyo. Kasama ng mga taong mabubuhok at mahaba ang mga damit. Mga taong hindi mo kilala at kailanman hindi ka makikilala. Pero alam natin dalawa na ang pagkalimot ay imposibleng gawain. Na kaya lang natin maging mas mahusay sa pagdadala ng nakaraan at masasakit na pakiramdam. At hindi ito madalian. Ito ay proseso sa pagdaan ng panahon.


Sabi mo sa akin noon, Hunyo ka babalik sa Pinas. Hinanda ko ang buong buwan ko para samahan ka sana sa paglulunoy at pagharap sa tinakasan mong nakaraan. Kaya lang sa hindi inaasahan na pagkakataon, Agosto ka na bumalik ng Pinas. At medyo nalulunod din ako sa mga personal na dalahin sa buhay.

Gusto ko sana ikwento sayo na nakilala ko na ang Tunay Kong Pag-ibig. Kaya lang hindi ako ang TKP para sa kanya. At habang penitensiya ko na patuloy siyang mahalin kahit may mahal siyang iba, may nagmahal sa akin na naging syota ko. Hindi ko talaga siya mahal pero naging kami. At ayos lang iyon sa kanya. Pero nitong huli lang nakipaghiwalay na ako sa kanya dahil hindi ako masaya sa piling niya at hindi ko maibigay sa kanya ang pagmamahal na nararapat sa kanya. Gusto ko sana sabihin sayo na naging saksi ang mga daanan sa Anonas, Gil Puyat, UN Avenue sa masalimuot na buhay pag-ibig ko. Kaya lang alam kong puno pa ang salop mo. At gusto ko lang na matulungan ka sa sitwasyon mo ngayon.

Magkwekwento din ako sayo ng paglalakbay ko. At alam kong magugulat ka sa pagbibinata ko. At sa pagiging talunan sa unang pagsabak sa pag-ibig ngayong yuppie na rin ako. At alam kong bibiruin mo ako na magiging matandang binata talaga ako. At tatawa lang ako. Sigurado ako na ang buwan ng Agosto ay buwan ng serbesa, kwentuhan ng pag-ibig at palitan ng mga kagilagilalas na paglalakbay bilang mga manggagawa. Baka nga umatras muna tayo pansamantala sa buhay para makabwelo. Ayos lang. Ganito naman talaga ang buhay.